- Tula

Verraad. Dat is het eerst wat in me opkomt wanneer ik aan Tula denk. Je zou denken dat ik aan vrijheid zou denken. Of zelfs de drang naar vrijheid. Of nog beter de tocht die je moet nemen om vrijheid te bereiken. Het enige wat vrijheid nu bij mij oproept is leegte. Het is een kartonnen doos waar intellectuele daklozen schuilen wanneer het te hard regent. Het is een automatisme die ze zelf niet door hebben. Zogenaamd roepen om vrijheid en dan alternatieven suggeren voor vandaag die eigenlijk precies hetzelfde zijn. Vrijheid is uitgehold en heeft geen betekenis meer als woord. We zouden het moeten verbannen. Door te streven naar vrijheid kom je alleen maar bedrogen uit. We zouden verraad eigenlijk moeten omarmen.

Verraad is veel spannender dan vrijheid. Met verraad weet je waar je aan toe ben. Je weet dat je altijd op je hoede moet zijn. Zeker rond mensen waarvan je zou verwachten dat ze achter je zouden staan. Verraad is niet iets dat weggenomen kan worden, maar het is gewoon. Het is een gegeven in leven. Je zal op een gegeven moment door mensen die het dichts bij je staan onverwachts te kijk gezet worden. Al je waarheden worden dan door elkaar gehutst en je zal ze dan opnieuw van betekenis moeten voorzien. Vertrouwen, liefde en toekomst komen allemaal op los zand te staan. Want wie moet je vertrouwen en liefhebben en zal er in de toekomst nog voor je zijn?

Daarom dus Tula. 82 jaar na de Vrede van Utrecht bevond hij zich op een van de eilanden die door Nederland waren toegeeigend. Na de onderhandelingen voor het sluiten van de Vrede van Utrecht was Nederland wereldmacht af maar wel nog heerser in eigen huis. Net als na de Tweede Wereld Oorlog en de Republiek Indonesië. Tula was een onwillige onderdaan. Als mens was hij verraden door wat later Europa zou komen te heten. Omringd door water en door anderen die ook gevangen waren, of in gevangenschap geboren waren, en gedwongen waren om dwangarbeid te verrichten. Door dat verraad stond alles wat hij zelf wou opzetten op losse schroeven. Als iedereen om je heen ook in een dwangbuis bestaan wordt gedrukt kan je ze nog wel vertrouwen om je te steunen?

De vrijheid die Tula, Karpata en de andere leiders van het verzet wilde opzetten stond niet voor de vrijheid waar vandaag de dag over wordt gerept. Hun vrijheid, en de vrijheid die na slavernij volgde, was gestoeld op onderling menselijk verraad. Die vrijheid vinden wij ook terug in de vertelling van hoe het afliep met die verzetsleiders. Dat is ook de vrijheid die vandaag de dag nog bestaat.  Zij die zich verzetten worden vaak gezien als onruststokers en als bedreigingen voor de groep terwijl zij nou juist voor de groep vechten. Soms moet je als verzetter dan ook het idee dat je sommige mensen verraad door te zijn wie je bent van je af schudden. Door te zijn wie je bent kan je de groep helpen het woord vrijheid te verlossen van zijn inhoudsloos bestaan.

Disclaimer