- Geld maakt gelukkig?!

Wat is het nut van het steeds overmaken van grote bedragen, onder het motto ‘helpen’, als de bedragen niet aankomen bij de mensen die het nodig hebben? Wat is de functie van geld, wanneer mensen willen werken aan een toekomst op een plek waar een waterput voor meer problemen zorgt? Waar de structuur om het geld in goede banen te leiden, niet de juiste is? Waar de zorgen voor morgen de zorgen van vandaag zijn?

In 2000 is er door westerse landen afgesproken dat men de wereldproblemen aan wil pakken. Dat gaat gebeuren aan de hand van doelen, de millenniumdoelen.

In het kader van deze doelen wordt hulp geboden aan Afrika. Athans, dat is het idee. Men bouwt waterputten, vertelt de mensen hoe ze voor zichzelf moeten zorgen. Alsof ze dat zelf niet weten? Men levert medicijnen en geeft voorlichting. Iets wat mensen in Afrika zelf ook kunnen, als ze de kans krijgen. Westerse landen vertellen eigenlijk wat wel en niet goed is voor de mensen in Afrika. Hoe durven ze?

Met deze zogenoemde hulp gaan grote bedragen gemoeid. Grote bedragen die langs westerse handen gaan. Maar is dat wel de juiste weg? Weten die westerse handen de vinger op de zere plek te leggen?

Met zijn nieuwe documentaire speelt Ton van der Lee hierop in. ‘De Belofte’, gaat over ‘de zin en onzin van zestig jaar ontwikkelingssamenwerking, gezien door de ogen van een Afrikaans dorp’. Een dorp in Ghana dient als voorbeeld.

Toamfom is een millenniumdorp. Het dorp van Mary, Ruth en Gideon. Drie jonge mensen die het hart van de film vormen. Die u vertellen over hun leven. Een leven dat bestaat uit de wil om te overleven. De mensen staan geen seconde van de dag stil bij de millenniumdoelen. Daar is geen tijd voor.

Neem Mary als voorbeeld. Ze was jong, aantrekkelijk en had dromen; ze wou verpleegster worden. Maar ze werd zwanger van de man die haar eerst beloofde bij te staan en haar vervolgens liet zitten. Mary heeft hierdoor haar school niet afgemaakt en sprokkelt nu hout. Hout dat ze verkoopt, om voor haar kind te zorgen. Ook in een millenniumdorp vol beloftes is hout verkopen een betere optie dan hulpeloos afwachten. Het beloofde geld bereikt het dorp niet.

Op de plekken waar men rijk is van filosofie, heeft men een tekort aan geld. Toamfom is een mooi voorbeeld. Daar is terecht het nodige onderzoek voor gedaan. Dat men hier de taal begrijpt, laat alleen de naam al zien. Op de plek waar Toamfom gebouwd werd, was een jager die elke keer raak schoot. Zo kwam het dorp aan zijn naam. Amfom betekent “raak schieten” en To “iedere keer”. Rijk aan vertellen, dat zijn de mensen wel. Maar arm aan keiharde valuta. En de valuta die men zou krijgen, bereikt hen niet. Valuta maakt in dit geval afhankelijk. Want men doet beloftes met valuta. Maar deze komt men vervolgens niet na.
Wat heb je dan aan valuta?

Disclaimer