- Gedicht van mijn dochter

Toen ik mijn dochter vorig jaar van het vliegveld had gehaald nadat zij twee maanden door West Afrika had getrokken, Benin,Togo, Ghana en Ivoorkust gaf zij mij een gedicht met de volgende tekst:

 
Toch raar als je opeens ziet waar je vandaan komt.
Het is zo anders maar voelt toch als thuis.
De confrontatie die ik hier aan ga met mezelf, is een moeilijke leerweg.
Die ik toch zal moeten ondergaan.

Vele vragen waar ik jaren mee liep
Wisten ze hier in één zin te beantwoorden.
Met kracht van onze voorouders en zuivere liefde.
Er zijn zo veel manieren om Ivoorkust te omschrijven,
maar deze dagen heb ik geleerd, meegekregen en geaccepteerd.
Dat Het Woord Eenheid is!!
Met jezelf je ziel en je medemens.

De natuur, de sterren, het rode zand, de mensen, de geluiden,
de geuren, de smaak van mijn land is niet te omschrijven.
Het voelt alsof mijn lichaam, ziel en hart alles tot zich neemt.
Ik voel me daar door een sterkere jonge vrouw.
Dit deel van mezelf kende ik tot vandaag nog niet,
het voelt alsof ik een missie moest volbrengen,
om mijn genen tot een geheel te maken.
God verbaast me elk uur, elke minuut, elke dag.

Als je hier op staat, kom je elke stap een stukje dichter bij je oorspronkelijke ik.
Bij de vrijheidsstrijders die voor ons streden en stierven.
Om ons nu in vrede en vrijheid te laten leven.

Het zand geeft mij de kracht.
De wind verteld mij de verhalen.
De geur geeft mij de volledige erkenning.
Tot ons, jullie en mijn oorspronkelijke Stamboom!

- Nandi Kortstam
        
        
Nadat ik het had gelezen en haar met tranen van ontroering aan keek zei ze "Mama, dit is het intense gevoel van liefde die Afrika bij mij naar boven haalt en ik wens dat een ieder de schoonheid en liefde mag ondervinden zoals ik dat de afgelopen tijd heb mogen ervaren!"

Disclaimer