- Erfgoed & Diversiteit

Diversiteit is een mooi ding. Niet voor niets zeg ik graag "no matter where you are from, there is always a story."

Dit levert steeds vaker reacties op. Zoals deze, van een vrouw die contact zocht in mijn netwerk: “Ik kan me helemaal vinden in jouw gezegde: 'no matter where you are from'. Of deze: “she is writing on topics of public and mutual interests to a greater end.”

Een diversiteitscoach noemde mij een ‘resultaatgericht persoon’. Best een lekker gevoel.
Maar diversiteit…wat is dat? Moeten we nou niet gewoon stil staan bij het feit dat we allemaal ergens vandaan komen en dat die mix ons juist zo mooi maakt?

Zelf weet ik bijvoorbeeld dat mijn grootouders van het platteland komen. Een boerenfamilie.
Het Nederlandse boerenleven zou me met de paplepel ingegoten kunnen zijn. Al gaat dat wat moeilijk, want mijn ouders hebben hun toekomst in iets anders gezocht dan een boerderij. Veel meer weet ik niet.

Ik weet wel dat mijn ouders niet stil kunnen zitten en ik van de ene plaats naar de andere ben verhuisd. Om vervolgens 5300km van huis verliefd te worden op een man die ook zijn roots in het platteland heeft. Dat reizen deed ik zelf. Mijn ouders waren thuis. Maar ja, dat was me dan ook met de paplepel ingegoten.

Op het platteland waar ik verliefd werd groeien baobab bomen. Er lopen schapen, geiten en ezels. De familie van mijn huidige partner heeft een link met het oude stamhoofd. Iets waar mijn schoonvader afstand van heeft gedaan. Weer een afstand. Een andere, maar wel afstand.

Mijn schoonvader heeft afstand gedaan van zijn royale familie. En is met mijn schoonmoeder in een ander dorp gaan wonen. Wat weer familie aantrok. En nu een grote gemeenschap is. Een gemeenschap die mij in hun midden opnam. Net als mijn familie mijn man verwelkomde. Afstand en geschiedenis zijn mooie dingen. Maar de toekomst en de diversiteit spannen de kroon. Een weg zonder einde.

Deze maand is de vraag; Wat is jouw cultureel erfgoed en hoe ga jij ermee om? Ik denk dat ik het antwoord daar al op heb. Ik ga er mee om, door het te doodnormale ervan te laten zien. Diversiteit is er. Punt.

Ik heb er vaak iets meer voor nodig dan een punt. Zo ook nu. Het bericht lijkt mij duidelijk. Al moet je mij niet gaan vragen naar de beste landbouwmethodes en de manieren om schapen te hoeden. Daar doe ik mijn erfgoed geen eer aan. Toen mijn schoonmoeder mij na een tijd vroeg wat er in hemelsnaam zo Nederlands aan mij is, had ik wel snel mijn antwoord klaar staan. Kaas!