Weblog
- Eigen haard is goud waard
Een raak opiniestuk in de Trouw over moderne slavernij zet het verleden weer even in de spotlights. Amsterdam is trots op zijn trekpleister ‘de Wallen’. Maar niet terecht, aldus Marijke Shahsavari en Diederik Boomsma | fractievoorzitter CDA Amsterdam; duoraadslid CDA Amsterdam.
Samen schreven zij over het nieuwe boek 'Slaven in de Polder’. Waarin de mening duidelijk is. De afsluiting zegt alles; “ Zelfs als je één van de laagste schattingen hanteert en er van uit gaat dat twintig procent van de vrouwen wordt gedwongen, dan nog worden in Amsterdam dagelijks honderden vrouwen 'commercieel verkracht'.”
Moderne slavernij is aangetoond, bewezen en bekritiseerd. Niet alleen in Amsterdam, achter de ramen. Ook in Den Haag komt het voor. En wel bij de ambassades en hun personeel. En in de landbouw. “Het aantal slachtoffers van mensenhandel in de landbouw, horeca, bouw en huishouding is verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. Dat zegt het Coördinatiecentrum Mensenhandel (Comensha)”, meldt RTL vorige maand.
Maar verandering? Nee, dat is te veel gevraagd. “Slechts tien procent van de Nederlanders weet dat moderne slavernij nog onder hun ogen voorkomt. Dat blijkt uit onderzoek van FairWork.” CoMensha is een campagne gestart gericht op mensenhandel. FairWork richt zich meer op mensenhandel onder de arbeiders in Nederland.
Deze maand laat het Openbaar Ministerie weten dat het meerdere jaren gevangenisstraf gaat eisen tegen twee mannen die worden verdacht van mensenhandel. ‘Het tweetal zou tussen 2007 en 2009 een Slowaakse vrouw hebben gedwongen tot prostitutie op boten aan het Zandpad in Utrecht.’
Er gebeurd dus wel wat. Maar als u het mij vraagt niet genoeg. Op zoveel manieren worden mensen door elkaar lekker gemaakt over een leven in Europa, in Nederland. Ik woon hier, sterker nog; ik ben hier geboren. Maar of ik koste wat het kost naar Nederland zou vertrekken als dat niet het geval was? Geen haar op mijn hoofd die dat ervoor over zou hebben!
- Suzanne Yakubu
Reacties
Natuurlijk allemaal waar, meisjes in de prostitutie dwingen is heel afschuwelijk, moet gerechtelijk worden vervolgd and maatschappelijk volledig onaanvaardbaar zijn. Maar, ik geloof dat deze vorm van dwangarbeid maar heel weinig gemeen heeft met waar NiNsee de nadruk op legt, en m.i. moet leggen: het Nederlandse slavernijverleden. Suriname natuurlijk in de eerste plaats, maar ook de driehoekshandel waar wij vroeger (1950-1960 zeg maar)over leerden in abstracte vorm, maar nooit met vermelding van wat daar de consequenties van zijn, nu, vandaag de dag. Daar past prostitutie van arme Oosteuropese meisjes helemaal niet bij. Wat ik veel meer mis is de analogie met andere systemen van gedwongen arbeid die van zwang waren in dezelfde tijd als de slavernij. Lijfeigenen bijvoorbeeld gedurende het feodale tijdperk zelfs in west-Europa, en tot ongeveer 1860 in Rusland: iets soortgelijks had je in Japan, en ook in China, en, denk ik, zeker in India. En, als je dan zo nodig een connectie wil maken naar prostitutie zijn, volgens mij, de roemruchte harems in het midden-Oosten veel meer relevant. Schoenmaker, hou je bij je leest, zou ik zeggen. Er is zo ontzettend veel geleden in de wereld, in het verleden en nu nog, dat je je doel voorbijschiet als je het allemaal over dezelfde kam gaat scheren.
Thanks for the great info dog I owe you bgigity.
Auteur
Suzanne Yakubu is een schrijfster. Na het afstuderen aan de HBO journalistiek heeft zij gereisd naar Ghana en na terugkeer meegewerkt aan een nieuwe reisgids over dit gebied. Toen zij eenmaal was afgestudeerd, heeft zij contact gehouden met ‘de Ware Tijd’, haar stageadres in Suriname. Haar liefde voor communicatie bracht haar naar online netwerken en nu schrijft Suzanne voornamelijk op het web. 'Suzanne Yakubu staat voor een journalistieke aanpak van wat er leeft in de maatschappij, gezien vanuit een intercultureel perspectief'.