Weblog
- Dubbel paspoort? Dubbele moraal!
Er is de laatste tijd veel discussie om dubbele paspoorten. Een discussie die mij totáál ontgaat. Ik zie het probleem namelijk niet.
Onze premier probeert de discussie te sussen door te melden dat hij geen probleem heeft met dubbele paspoorten. Maar hoe goed ook bedoeld, er is wel een verschil. Zo was te lezen in Elsevier:“Premier Rutte is van mening er een verschil is tussen een Zweeds paspoort als tweede pas en een Turks of Marokkaans paspoort. De Turkse en Marokkaanse overheden proberen namelijk nog invloed uit te oefenen op hun burgers, in tegenstelling tot de Zweedse”.
Nu moet men bij het inburgeren in Nederland afstand doen van de huidige nationaliteit, indien dit mogelijk is. Voor mensen uit bijvoorbeeld Marokko is dit niet mogelijk. Dus waar hebben we het eigenlijk over? Bovendien doet deze discussie mij denken aan de uitspraak ‘de geschiedenis herhaalt zich’.
Vroeger gebruikten we geen paspoorten om te reizen. We stapten de boot op en kwamen er wel. Hoe en wat werd toen niet ter discussie gesteld. Wat dat betreft heeft men geleerd van de geschiedenis. Toen gingen mensen reizen om goedkope arbeid te verzamelen.
Dat Nederlanders van goedkope arbeid houden, is bekend. Als één van de laatsten, schafte Nederland de slavernij af in 1863. De ex-tot slaaf gemaakten moesten nog wel tien jaar gedwongen op de plantages blijven werken. Daar kregen ze dan een kleine vergoeding voor. Over deze vergoeding zijn de meningen verdeeld, maar dat de slaven gedwongen werden door te werken staat als een paal boven water.
Nu is er ‘moderne slavernij’. Denk aan paspoorten die worden afgepakt van vrouwen, nadat ze lekker zijn gemaakt over toekomstmogelijkheden in Europa. Eenmaal aangekomen, moeten ze alles inleveren en belanden in het bordeel. Een kamer achteraf voldoet ook.
In dit geval kan je zeggen dat de geschiedenis zich herhaalt. Deze vrouwen hebben echt geen dubbel paspoort. Zouden ze afstand moeten doen van hun huidige nationaliteit, zouden ze het nog doen ook durf ik te beweren. Dit zijn voornamelijk mensen uit landen waar Nederland geen problemen mee heeft. Maar die nieuwe Nederlanders uiteindelijk dus wel met Nederland.
Een dubbel paspoort is eigenlijk helemaal geen issue. Het is de dubbele moraal die de discussie drijft. Mensen die hier komen uit landen die wij vertrouwen, misbruikt worden en van hun bezittingen ontvreemd, doen ons weinig. Mensen die hier komen uit een land dat wij niet vertrouwen kunnen proberen carrière te maken, maar vertrouwen zullen we ze niet. Ook niet als politici. Of misschien júist niet als politici.
Dit weekend bestond mijn lunch uit een heerlijk Turks brood belegd met Zweedse zalm. Later schoot de dubbelzinnigheid van deze lunch me te binnen en kon ik een glimlach niet onderdrukken. Het heeft me goed gesmaakt.
Reacties
Nu willen ze ook voor Nederlanders die in het buitenland wonen deze wet gaan invoeren, echt belachelijk!
Een dubbel paspoort is een logisch gevolg van deze tijd. Mensen internationaliseren meer, dus worden ook verliefd op mensen uit een ander land of gaan naar andere landen om zaken te doen. Het is bekrompen en dorpsdenkend om dubbele paspoorten af te schaffen!
Ik moet de eerste mense tegenkomen die openlijk en zonder voorbehoud pleit voor een dubbele moraal. Alleen daarom vind ik de titel van de beschouwing van mevrouw Yakubu meer onduidelijkheid dan inzicht brengen. De ongelijkheid van de wetten inzake nationaliteit en staatsburgerschap is onvermijdelijk een bron van verwarring en problemen. Die problemen betreffen niet in de eerste plaats de loyaliteit van mensen met meervoudig staatsburgerschap. Loyaliteit is nl in de eerste plaats een subjectieve eigenschap, die niet alleen per persoon verschilt, maar ook die bij eenzelfde persoon in de loop van de tijd al dan niet onder invloed van gewijzigde omstandigheden kan veranderen. Veel problematischer is volgens mij het objectieve gegeven dat iemand die gelijktijdig onderdaan van twee of meer staten is daardoor ook jegens die staten internationaal erkende verplichtingen heeft die juist onder moeilijke omstandigheden kunnen botsen. Ik vind het daarom een ernstige nalatigheid van zowel de regering als het parlement dat zij dit aspect tot dusver hardnekkig hebben genegeerd. Wie medeburgers van vreemde afkomst in onze samenleving respecteert en wie hun een goed hart toedraagt zou er volgens mij beter aan doen dit aspect openlijk te erkennen en diepgaand te bestuderen. Ik vind het veel te gemakzuchtig afkeuring en afkeer van de PVV-kreten over "dubbele loyaliteit" (die mij overigens niet volledig zonder grond lijken te zijn zolang honderdduizenden inwoners van ons land dagelijks bij hun televisietoestel tijdelijk geestelijk en cultureel repatriëren met behulp van een schotelantenne) als excuus hebben aangegrepen om het objectieve bezwaar (en in uiterste gevallen zelfs gevaar) van botsende verplichtingen te negeren.
Ik heb ook een dubbel paspoort en ben er trots op. Niemand moet mij of mijn kinderen dwingen om te kiezen!
Auteur
Suzanne Yakubu is een schrijfster. Na het afstuderen aan de HBO journalistiek heeft zij gereisd naar Ghana en na terugkeer meegewerkt aan een nieuwe reisgids over dit gebied. Toen zij eenmaal was afgestudeerd, heeft zij contact gehouden met ‘de Ware Tijd’, haar stageadres in Suriname. Haar liefde voor communicatie bracht haar naar online netwerken en nu schrijft Suzanne voornamelijk op het web. 'Suzanne Yakubu staat voor een journalistieke aanpak van wat er leeft in de maatschappij, gezien vanuit een intercultureel perspectief'.