- De nationale dag van migratie

In mei was het feest in Ghana. Het Aboakyir Festival, gevierd door de Winneba in de omgeving van de hoofdstad Accra, staat voor een succesvolle migratie. De groep viert de succesvolle migratie van wat we nu kennen als Soedan, naar het huidige Ghana. Die migratie was een succes en dus reden om elk jaar God te bedanken door een antilope te offeren en feest te vieren. Ge-wel-dig!

Zouden we in Nederland ook eens moeten doen. Nederland heeft een lange geschiedenis van immigratie. Niet voor niets heeft ons land de bijnaam,‘migratieland’. Door de recente discussies/ debatten en meningen wordt de indruk gewekt dat immigratie nieuw is. Niets daarvan is waar. Denk aan de Belgische vluchtelingen tijdens de eerste wereldoorlog, de vele Amsterdammers die in de 16e eeuw van origine uit Duitsland kwamen, Nederlanders die zelf graag verhuizen om bijvoorbeeld onze kennis over watermanagement te verspreiden, en ga zo maar door.  

Maar sta er ook bij stil dat de slavernij al in de 17e eeuw plaatsvond en dat er vanaf die tijd ook al (vrije) zwarte mensen naar Nederland kwamen. Sowieso was de slavernij gedwongen immigratie van Afrika naar de Nederlanse koloniën en vanuit de Nederlandse koloniën is het logisch dat mensen ook naar het moederland (in dit geval Nederland) vertrekken. Op de site ‘Vijfeeuwenmigratie’ is te lezen dat 98% van de Nederlanders hoogstwaarschijnlijk buitenlandse voorouders heeft. We zíjn dus een migratieland.

Waarom zou je de verschillen als een probleem zien, als dit al eeuwenlang het land kenmerkt?
Waarom zou je de groepen apart benaderen als we allemaal in één land willen zijn?
Waarom zou je de mensen niet als mens zien en de migratie als menselijk feit?

Op school is wel eens gezegd door docenten tegen mijn klasgenoten dat ze van hun zwakke kant een sterke moeten maken, wanneer ergens tegenop werd gezien. Laten we dat in dit geval eens doen. De zwakte zit hem dan in hetzelfde punt als de sterke feiten; migratie.

Leuk of niet, in en naar Nederland wordt gemigreerd. Daar kunnen we niet om heen. Dus maken we dat positief door niet de verschillen te benadrukken. Maar eraan te denken dat we uiteindelijk allemaal Nederlanders zijn. Mensen die, overigens, het minste aantal vrije dagen van Europa hebben.

Daarom stem ik voor een extra nationale viering; de viering van ònze migratie.
De dag staat stil bij onze succesvolle migratie, zowel immigratie als emigratie komen aan bod. Deze maand vieren en herdenken we de afschaffing van de slavernij op 1 juli. Tijdens het Keti Koti Festival en de herdenking worden we ook met elkaar verbonden. Wellicht kunnen we met deze herdenking een link leggen naar een succesvolle migratie?  Wereldmensen, uit een klein landje dat Nederland heet. Een landje dat zich al eeuwen bekommert om haar medemens en al eeuwen successen weet te boeken door samenwerking.
Reden voor een feestje.