- Terug in de tijd

Het blijft leuk om te lezen wat er tijdens mijn HBO diploma-uitreiking is gezegd: “Na haar stage bij Reisrevue wist Suzanne één ding zeker; ze wil reizen. Daarom besloot ze haar tweede stage in Paramaribo te lopen, wat uitstekend is bevallen. Suzanne, Gefeliciteerd. Wat zijn jouw plannen voor de toekomst?” Waarop ik antwoordde: “Nou...ik ga reizen!” Die toekomst is nog lang niet voorbij gelukkig. En ik ben lekker op weg. Een weg waarbij ik mijn woord heb gehouden.

Op mijn Blog van destijds schreef ik: De wereld zien en verschillende culturen leren kennen, daar hoop ik de komende jaren druk mee te zijn. Dit heb ik gedaan. Twee maanden na de uitreiking zat ik in het vliegtuig richting Ghana. Een land wat ik nog regelmatig bezoek. Een reis die begon met een link naar de geschiedenis. De geschiedenis die het land deelt met Suriname. Zo schreef ik tijdens mijn verblijf: We krijgen in Nederland te weinig les over het slavernijverleden in Suriname en de Nederlandse Antillen.

Ik lees nu al een tijdje over dit onderwerp en het begint me steeds een beetje meer te irriteren. In ‘Wij slaven van Suriname’, geschreven door Anton de Kom staan veel dingen over Nederlanders waar ik me spontaan voor ga schamen. Onzin? Ik hoor het iemand denken: "Wat hebben wij daar nou mee te maken?" Nou, misschien niet direct iets. Maar het feit dat de Nederlanders over het algemeen slecht op de hoogte zijn van dit verleden, vind ik wel iets wat we ons aan moeten trekken.

Veel Surinamers komen van oorsprong uit Ghana. Iets wat de vlag van Ghana altijd zal sieren. De bovenste, rode baan staat voor het bloed dat de voorvaderen verloren toen ze voor vrijheid vochten. Het geel en de groene baan daaronder staan voor de natuurlijke hulpbronnen van het land: het goud en het hardhout uit het oerwoud. De Europeanen kwamen naar Ghana omdat ze die rijkdommen weg wilden halen.

Nederland was voornamelijk in handel met de Ashanti-stam, kocht slaven en deporteerde deze naar Suriname. In Suriname zijn de nakomelingen van tot slaafgemaakten onder andere bekend als marrons, waarvan de voorouders de bossen in zijn gevlucht. Met de daarop voortbordurende naam ‘bosnegers’ en later ‘boslandcreolen’. Tenslotte had je ook de naam ‘stadscreolen’ voor degenen van wie de voorouders niet konden of wilden vluchten naar het binnenland.

Ghana heeft als eerste Afrikaanse land de Pan-Afrikaanse kleuren van de Ethiopische vlag overgenomen, om de onderlinge band en onafhankelijkheid van de Afrikaanse landen te symboliseren. Als eerste West-Afrikaanse land werd Ghana in 1957 onafhankelijk. De vijfpuntige zwarte ster symboliseert de Afrikaanse vrijheid. Die vrijheid gaat ze goed af. Momenteel wordt Ghana beschouwd als een stabiel en veilig land. In 2008 waren er Presidentiële verkiezingen, gewonnen door John Evans Atta Mills met 50,23% van de stemmen en aanleiding voor de film ‘An African election’ die in 2010 uitkwam.

Niet overtuigd? Wie weet wie Cojo, Mentor en Present zijn? Of is er iemand die Boni kent en fort Boekoe? Of kolonel Fourgeoud? Dan kijk ik ondertussen naar de vluchtgegevens voor mijn volgende uitstapje.