- 'Onverschilligheid Regeert'

Reinheid

Het moest een keer komen. Het moment waarop ik mijzelf een voormalig niet-mens kon noemen. Sinds 10 oktober ben ik van de label Antilliaan af. Nu staan mijn daden op mijn eigen twee benen. Ik ben niet langer onderdeel van een gemeenschap die niet bestaat. Een die kunstmatig is gecreerd zodat de internationale gemeenschap, een paar jaar na de illegale acties in Indonesie, niet nog meer kritiek op Nederland kon uitten. Nederland moest een schone internationale lei houden. Wij als slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog konden niet slechterikken zijn. Dat in Nederland gestationeerde bedrijven dat wel waren was geen probleem.

Wat is slecht? Is jarenlang geen belasting betalen slecht? Is jarenlang een aalmoes betalen voor het werk dat hier in het nu voormalig Westen een kapitaal zou kosten slecht? Is het opzadelen met bestuurlijke en sociale praktijken die niet werken slecht? De groep die na het sluiten van de Shell op Curacao naar Nederland kwam zouden misschien wel andere antwoorden hebben dan de bedrijven die het eiland uitgeput en uitgebuit aan zijn lot overliet. Het is niet fatsoenlijk om met de economische vluchtelingen die door praktijken van Nederlandse bedrijven zijn ontstaan te praten over reinheid van geweten. Sommige Nederlandse staatsburgers zijn economische vluchtelingen geworden. Worden zij in andere staten zo ontvangen als de populistische politici die hier geen besef van de gevolgen van geschiedenis hebben? De gezamelijke erfenis van de gouden eeuw zijn niet alleen de gebouwen die met bladgoud zijn beschilderd.

Het geweld die met mijn groep werd geassocieerd is nu ook iets van verleden tijd. Zeven dagen voor het einde van mijn bestaan als Antilliaan werd nog eens benadrukt wat er in mijn gemeenschap als gemeengoed werd beschouwd door luie journalisten en populistische politici.Gelukkig bestaan Antillianen niet meer en is het daardoor geen probleem. Geen misleidende statistieken die zogenaamd niet liegen maar wel openstaan voor interpretaties die niet door de beugel kunnen. Ik had namelijk ook en demonstratie willen zien toen er werd gezegd dat Antilliaanse moeders de schuld voor Antilliaanse criminaliteit dragen. Waar was de solidariteit toen? Waar waren de mensen die luid en duidelijk de vingers naar de havens wezen waar meer drugs worden getransporteert dan ooit mogelijk is via een lichaam in een vliegtuig? Waar blijven de mensen wanneer er weer een aantal studenten wordt verteld dat ze VWO geestelijk niet aan zouden kunnen? Het is maar goed dat Opsporing Verzocht Antilliaan niet meer als een uiterlijk kenmerk beschouwt, nu nog Wendy van Dijk en de rest van Nederland.

Antillianen zijn net als Zwarte Piet een interessant historische verschijning. Doen ontstaan door politieke maneuvres en culturele uitingen, maar niet net zo makkelijk weg te denken door velen. Dat geldt ook voor de term ‘makambas’ waar veel papiaments sprekende Antillianen Nederlanders mee stereotyperen. Voor de mensen die het niet weten, de makamba is een vissoort. De makamba is een speciale vis. Hij pakt namelijk het aas en gaat er razendsnel vandoor. Glibberig ding is het dan ook, de makamba. De vergelijking gaat in veel gevallen niet op, maar in sommige wel. Niet langer glibberig in aanzien, alleen in daden en woorden. Ze kijken je recht in de ogen, glimlachen en bieden je vervolgens een van de negen zoenen aan. Een volgroeide r is eigenlijk een n waardoor de werkelijke mening glibberig wordt om vast te pakken. Antillianen bestaan niet meer maar ze moeten alsnog buiten de deur gehouden worden om Nederland rein te houden. Hoe dan?