- Juni vakantietijd

'Wachten op de dag'
Ik zit dan met mijn hoofd in de wolken. Heerlijk warm weer, buiten zijn, niet te veel zorgen over je heen halen. Mijn ultieme vakantiegevoel. ‘Ik vind je prachtig, zoals je bent’

Dit jaar ga ik, zoals eigenlijk altijd wel een keer in het jaar, terug naar mijn roots. Ik verblijf dan op een groen weiland, tussen de koeien en de paarden. Soms zijn het ook geiten en ezels op een wat minder groen land. Maar de kern is dezelfde, terug naar waar het ooit begon voor mij. ‘Laten we werken. Blijf niet onopgemerkt.’

Een relatief korte tijd, maar energie om de rest van het jaar door te gaan. Even geen nieuws, updates en snelle berichten. Even alleen ik. En mijn man. ‘Je bent hoop gevend, mens van top tot teen. Je kijkt heel anders, je voelt je eigen kleur.’

De reizen die wij maken zijn al zo normaal dat ik er niet meer echt bij nadenk. Een keer in de zoveel tijd is er iemand die iets vraagt of opmerkt, waardoor ik weer even herinnerd wordt aan het unicum van de situatie met zijn geweldige rijkdom. ‘Kom we gaan dansen, jij en ik.

We zijn springlevend, mens van top tot teen. Waar vandaan we komen en waarheen we ook gaan. We zijn onveranderd wij.’ Geen centen of producten, maar mensen.

Als ik deze tekst hoor, denk ik aan mijn thuis in Ghana. Een thuis vol muziek. Een thuis verenigd met mijn huis in Nederland. Eens zal het thuis een huis hebben, en het huis een thuis.

‘Laten we denken aan de dag, dat we onszelf zijn zonder vlag, zonder een volkslied en zonder de trots die ons verblindt.’ Een stuk waar ik me voor 200% mee verbonden voel. Geschreven door een songwriter die zich boos kan maken om de politiek in Nederland, Peter Slager.

Nog iets waar ik me mee verbonden voel. Na zijn interview met het AD in juni 2010: “Maatschappelijk commentaar laat zich maar moeilijk met muziek verenigen.” Dit vind ik zeer spijtig om te horen, want ik denk juist dat die twee wel samen gaan. Ieder zijn mening en ieder zijn passie. Ook ieder zijn interpretatie. Is dat niet waar democratie voor zou moeten staan?

Ik kan niet wachten op de dag

Dat we onszelf zijn, zonder vlag

Zonder een oordeel

Zonder de angst, die ons verblindt

Ik kan niet wachten op de dag

Dat je weer alles zeggen mag

Vol van ideeën

En een gevoel dat ons verbindt