- IJdelheid

Pauwen kwamen uit de kast in de maanden november en december. Daarvoor nog niet al te bijzondere vogels ondergaan ze een ware transformatie. Dat ze niet eerder als pauwen werden geidentificeerd ligt aan de manier waarop mensen kijken.

Het zijn de kleine details die iemand veraden of ze aan het eind van het jaar zichzelf vreselijk uit de naad gaan werken om er beter uit te zien dan ze zijn. Of tenminste dan ze denken dat ze zijn. Laten we wel politiek correct blijven want niemand is op zich lelijk. Zelfs Lara Stone niet die herhaaldelijk in Black Face in magazines opduikt en miljoenen verdient. Nee, zij is bloedmooi net als de kinderen die aan het begin van december op haar lijken. Of lijken ze op mij?

Hun ouders kopen van alles en nog wat om hen de ervaring van hun jeugdjaren te geven. Elk jaar weer zijn producten geen producten maar ervaringen. We hebben een belevings economie en niet een kennis economie. Daarom worden spullen gekocht omdat ze belevingen zijn. Zonder beleving is een product een driedimensioneel voorwerp. Je wil dat het vierdimensioneel wordt en ook tijd in zich herbergt. Dit zodat elke keer dat je aan dat voorwerp terugdenkt je wordt weggevoerd naar die andere tijd. Die tijd toen alles beter was. Dat het, net als het medium film volgens Spike Lee, een tijdmachine is waarmee we terug kunnen gaan in de tijd en ook vooruit kunnen kijken naar een gewilde toekomst.

Bamboozled van Lee is een kritische reflectie van wat er aan eind jaren '90 aan de gang was in de Amerikaanse entertainment industry. Dat was dezelfde periode waarin Denzel Washington en Halle Berry historisch gezien stereotypische rollen speelden waar ze Oscars voor in de wacht sleepten. Films zijn een tijdscapsule waarmee we de toekomst kunnen vormen met de kennis over gisteren verteld in de woorden en beelden van vandaag. Net als de Amerikaanse Birth of a Nation geeft de Nederlandse Alles is Liefde een behoorlijk vertekent beeld van een land weer. De VS en Nederland zijn allebei landen gebouwd op het vieren van de stilzwijging van door de staat gesponsorde gruweldaden in het verleden.

Een ijdel land waar er geschreeuwd wordt om cultuur maar nauwelijks of niet word geluisterd naar de schreeuw om verandering van cultuur. Volgens anderen  zijn sommigen meer verbonden met natuur dus doet cultuur er niet toe. Dat betekend dus dat natuur veranderd moet worden, niet cultuur. Dieren zoals pauwen hebben geen cultuur maar worden gedreven door innerlijke, ongetemde drijfveren. Sapeurs worden ook als pauwen getypeert wanneer ze hun veren op opzienbarende wijze tonen. Gekleurd en fel en duur. Net als de pakken die volwassen mannen en vrouwen dragen wanneer ze tijdelijk dichter bij natuur willen zijn en ongetemde kinderlijkheid willen tonen tijdens gecultiveerde vieringen. November en december dus. Duur gekocht terwijl zij nog in mentale krotten wonen waar sommigen zeggen de sapeurs zich eigenlijk in bevinden.

Wordt deze manier van denken aangeleerd of zit het in de genen? Was het de bedoeling dat aan het einde van het Chinees jaar, het Islamitisch jaar of het Christelijk jaar geld gespendeerd moest worden? Was het de bedoeling dat hoogmoed dan hoogtij moet vieren? Dat er dan alles uit de kast getrokken wordt om een nieuw jaar in te gaan met spiksplinternieuwe koffers voor oude bagage? Kinderen lopen rond in tweedehands kleren en krijgen boodschappen waarmee ze zichzelf kunnen voeden om sterk het nieuw jaar in te gaan. Hier in Nederland worden magen gevuld met roet en de les dat schoonheid goddelijkheid is. Een boodschap van gemeenschap en vooruitgang ten koste van iedereen en op de rug van anderen.