- Eigen boontjes doppen

De Ivoorkust is al geruime tijd onafhankelijk. Maar het land mag niet zijn eigen boontjes doppen. In een Belgisch tijdschrift lees ik in een stuk uit 2008, dus toen het niet alleen over Gbagbo zijn falen ging; “Ivoorkust is een goed voorbeeld van hoe racisme groeit in een sfeer van ongenoegen en frustratie.”

Sinds de verkiezingen op 28 november 2010 wil de zittende president, Laurent Gbagbo, geen afstand doen van zijn functie. Internationaal wordt zijn tegenstander, Alassane Quattara, erkend als winnaar. De man wordt nu bewaakt door de VN-troepen. En wat voor troepen;

VN- troepen die stellen dat er sprake is van 247 dodelijke slachtoffers door verkiezingsgeweld. En zij doen het niet, want de VN komt voor vrede!
VN- troepen die besloten hebben om 2000 extra soldaten op vredesmissie te sturen.
VN- troepen die reageren om de roep van oud-kolonisator Frankrijk.
VN- troepen die hopen op –vooral militaire- steun van ECOWAS.
VN-troepen die veel roepen, maar weinig doen.

ECOWAS die weinig kan doen, zolang buurland Ghana weigert troepen te sturen.
Ghana, een modeldemocratie met een president, J.A Mills, die ervan verdacht wordt te weigeren vanwege een jarenlange vriendschap met Gbagbo.
Ghana, een land dat olie uit de grond boort in de buurt van het onrustige Ivoorkust.
Ghana, een land dat wel op eigen benen staat.
Ghana, een land dat een van de sterkste legers heeft van de ECOWAS- landen.
Ghana, een land met journalisten die weinig nut zien in teksten die pro- Gbagbo geschreven zijn.

Op de vraag waarom, wordt geantwoord: “Situaties in eigen land hebben prioriteit.”
Ghana, een land waar mensen wonen die Gbagbo zijn ontevredenheid richting de bemoeienis wel begrijpen. “Het land is vijftig jaar onafhankelijk. Laat het ze zelf opknappen. Nu moet men onder de indruk zijn van sancties door de EU en het bevriezen van de tegoeden? Afrika kan verder zonder EU-hulp. Hulp die niet altijd hulp te noemen is. We doen het zelf. Nu wel.”

Er wordt gevreesd voor Gbagbo, een man met rijke vriendjes en slimme investeringen in oliestaten. De Ivoorkust is sinds 7 augustus 1960 onafhankelijk. De oud-kolonisator Frankrijk is niet meer in controle. De eerste president werd Felix Houphouët-Boigny. Zijn partij PDCI-RDA verwierf eenzelfde dominante positie en bleef tot 1990 de enig toegestane partij. Felix Houphouët-Boigny overleed in 1993. Henri Konan Bedié, voorzitter van het parlement, werd in 1995 president. In december 1999 grepen militairen de macht uit onvrede over o.a de toegenomen corruptie. In oktober 2000 wordt de christelijke Gbagbo president. Er komen grote tegenstellingen met zijn tegenstander Quattara, een moslim. Gevolgd door een VN vredesmissie in 2004 en nu dus de onrust bij de verkiezingen.

Een land wat dus altijd onrustig was.
Een land waar ook lang niet iedereen even positief over zal zijn. Maar een land dat het nu zelf probeert te doen.
Ben je onafhankelijk en sta je op eigen benen, mag je nog niet helemaal alles zelf doen.